ทริป ตาก - สุโขทัย [ ในมุมมองของข้าพเจ้า ] #1

สาวน้อยนิรนามที่ถูกใช้ให้เฝ้ากระเป๋าและหลับไปอย่างน่าสงสาร (เป็นรูปเดียวของวันนั้นที่มีการถ่าย ก็เลยซวยไป)

ปฐมบทที่ 1 วันออกเดินทาง / แรกพบ

เป็นการกลับมาเขียนอีกครั้ง หลังจากหลบไปเขียน offline ซะนาน (และทำมานานกว่า online ด้วย ->ไดอารี่ไงตัว ^^) เพราะวันนี้กำลังจะมีชีพจรลงเท้าอีกแล้ว หลังจากไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนี้มานานแล้ว
ตั้งแต่เรียนจบมา (ตะลุยกับ the gang (กลุ่มมารต้นไทร และ เดอะแรบบิท เบ๋ว ทีม),โบกรถไปด่ะ,เที่ยวจีนกะน้องสาวบุญธรรม) ก็แอบมีๆบ้าง ตอนตะลุยแคนาดา แต่ก็ไม่นานการกลับมาครั้งนี้ ต้องขอขอบคุณ คุณพี่นู๋หง แห่งคณะวิศวะ ที่ชวน ด้วยประโยคสุดคลาสสิค "เฮ้ย มึง ไปลอยทงเปล่า ไปดิๆ" (และ เออ กูก็ไปครับ - ใจง่ายตลอด )

ชีวิตกลับมาพร้อมสะพายเป้เที่ยวอีกครั้งหนึ่ง และเป้าหมายก็คือ งานลอยกระทง สถานที่ คือ ตาก และ สุโขทัย ,ขึ้นชื่อว่า ลอยกระทง สำหรับในประเทศไทยแล้ว (อย่าคิดว่ามีประเทศไทยประเทศเดียว สมัยนี้ กัมพูชา ลาว จีน ฯลฯ เขาก็ลอยกระทงกัน วู่ ใช่ย่อยๆ) ถ้าลอยกระทงปีนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีนี้จะถือเป็นงานลอยกระทง ครั้งที่สอง นับจากโตแล้ว (ไม่โดนโรงเรียนบังคับให้ไปลอยสมัยเด็กๆในงานโรงเรียน (ประถมเลยแหละ) เอาใหม่นะ นอกเรื่องไปไกล ขึ้นชื่อว่าลอยกระทงแล้ว พูดถึงกระทง กับจังหวัดตาก ก็ต้องนึกถึงกระทงสาย (ไม่ใช่มาลอยกันช้านะ ) ประเพณีอันขึ้นชื่อของชาวตาก และเมื่อเอ่ยถึงสุโขทัย ก็เป็นจังหวัดหนึ่งซึ่งเคยเป็นราชธานีไทยแต่โบราณ และจุดสำคัญก็ขึ้น ในสมัยที่สุโขทัยเป็นราชธานีนี้ ประเพณีลอยกระทง ได้เริ่มขึ้นในช่วงสมัยนั้นพอดี (ฟังดูเป็นเหมือนการเจาะเวลาไปหาอดีตแล้วใช่มั้ยล่ะ ตื่นเต้นๆ)

กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงก่อน ในวันนัด (ก็คือวันนี้ )ด้วยความที่คิดว่าตัวเองเชี่ยวในการเที่ยว จึ่งนอนรอเวลาอย่างสบายใจ (ทำตัวเป็นกระต่ายอีกแล้ว) ปรากฎว่าอีก 5 นาทีจะถึงเวลานัด รีบวิ่งแจ้นกดลิฟท์ลงจากชั้น 13 โดดขึ้นเท็กซี่ ไปบิ้กซี สะพานควายจุดนัดหมาย แต่ให้เท็กซี่จอดที่ เซเว่นก่อนถึง เพื่อซื้อของใช้ที่จำเป็นก่อน -*- (สบู่ ยาสีฟัน ของกิน กะปาร์ตี้บนรถเต็มที่) ระหว่างจ่ายตังค์ พี่หงก็โทรมาถามว่าถึงไหนแล้ว ก็บอกว่าอยู่ ใกล้ๆนี้แหละ เซเว่นข้างๆเปาโลครับผม ก็เลยได้รับมอบหมายภารกิจ ซื้อ ไวตามิน ทูโก อินแบล็ค ไปเซ่นเจ้าที่หนึ่งขวด (ส่วนตัวเองก็ซื้อ บริคาโน่ ไป )(อืม กินไวตามิลด้วยเหะ นึกว่า กินได้แต่ยอดข้าวหมัก กินน้ำอย่างอื่นแล้วจะขาดสารอาหารตายเอา -> มีแอบนินทาขึ้นหน้าหนึ่ง ตายแล้วๆ ไปหลบที่ไหนดี )

หิ้วของ(กิน)พะรุงพะรัง ก็เห็นกลุ่มคนกรุงเทพอพยพ(ออกต่างจังหวัด) ออกันอยู่เต็มหน้า big C เลย มีกระเป๋าวางเต็มบนโต๊ะด้วย โอ นี้มัน งานช้างนี้หน่า เยอะไปไหนนั้น ,เห็นคุณพี่หงปุ๊ปก็จำได้เลย (รุ่นพี่ในตำนาน) ^o^ (น่ารักนะ) ท่านอื่นๆก็มี พี่สิน, พี่แฮ็คท์ (วอนบิน) (ชื่อออกเสียงคล้ายกัน เลยต้องหาทางออกที่ใกล้เคียงให้ (ยอมเป็นจีวร เอ๊ย ชีวอน ไปก่อน) ,พี่โบ รอยเตอร์ (ที่เดียวกะพี่อู๊ด) ,พี่เอ,ครูจู๋ม แห่งชลบุรี ,พี่ตู๋ (ทำไมคนชื่อตู๋ต้องเป็นรุ่นพี่ทุกคนเลย ไม่เข้าใจ T^T ยังไม่เคยมีรุ่นน้องชื่อตู่เลยง่ะ) ,พี่บอย ...(คนนี้ต้องขยาย เก็บไว้ในกรอบเล็กๆไม่ได้ มีเรื่องให้เขียนแตกออกไปต่างหากแน่นอน ),พี่บัง ,กาแฟ (ชื่อคน) เด็กสุดเลย, อืม ครบยังเนี้ย เยอะจัด เหลือ พี่เฮี้ยบไค คนเดียว (ไม่ต้องรีบนะครับ น้องๆรออยู่) แต่ละคนก็นั่งรอกันอย่างสบายอารมณ์หน้า Big C ให้เป็นขึ้ปากของชาวบ้านแถวนั้นเล่น (ต๊าย ดูกระเหรี่ยงอพยพพวกนั้นซิเธอ ...ฯลฯ) ยืนคุยกับพี่สิน เรื่องประเทศจีน ยาวเลย ได้รับความรู้มาเยอะเลยเหมือนกัน (ขอบคุณก๊าบ -/|\- ) แล้วก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องน้ำ (ใน Big C นะแหละ) น้องเบล โทรมาขอบัตรคอนเสริต งาน FAT ฟรี -*- ก็บอกว่า พี่กำลังจะเสด็จน้องเอ่ย รอไปก่อนโน๊ะ วันที่ 4 ค่อยว่ากัน

และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง มีการเรียกรวมพล ก็ยังไม่ครบ แต่เดี้ยวจะไปรับที่นัดหมาย ระหว่างนี้ ขอกลับมาพิจารณาตัวเอง สักนิดนึง หมวก To be Red สมัยเกาหลีเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก ใส่เข้ากับสถานการณ์หาสีเหลือง สีแดง สีน้ำเงินกันตอนนี้มาก เสื้อ Youtube กางเกง 5 ส่วน นี้มัน ใช่เลย ผู้อพยพชัดๆเลย ... กลับไปที่รถดีกว่า รถเป็นรถตู้ เหมือนๆจะมีสัมภาระบนหลังคาด้วยล่ะ(อยากปีนไปดูมาก แต่เดี้ยวจะทำตัว alert เกิดไป นิ่งไว้ๆ -> นิสัยแมวออก) จอดอยู่ที่จอดรถด้านข้างทางซ้ายมือของBig C (Big C มีมือด้วยเหรอ?) พี่บังเจ้าของรถ หน้าตา'ติสมาก ดูยังไง ก็เป็นหนุ่มเร็กเก้ แต่งตัวแนว สไตล์คนใต้บ้านเรามาก ชอบๆ ได้ใจสุดๆ เอาของขึ้นรถกันเป็นที่เรียบร้อย จุพอด้วยแหะ ดูของมากกว่าคนยังไงก็ไม่รู้ ดูแล้วเราจะเป็นคนที่ของน้อยที่สุดเลยล่ะ (แอบ Yes ,จะดีใจไปทำไมฟะ ไม่ได้แข่งพกของน้อยซักหน่อย) ตำแหน่งที่นั่ง จัดดังนี้ (คือ เลือกนั่งกันเองไม่มีใครบังคับหรอก )

กองหน้าสองคน นั่งข้างคนขับ (พี่ตู่+พี่หง ) ที่นั่งบังคับ(ที่เดียวที่จะเป็นอื่นไปไม่ได้) ที่นั่งคนขับ พี่บัง
กองกลาง ติดประตู ยังว่าง (แว่วๆ ว่าเป็นของคนสุดท้าย(ชิ เด่นเชียว อิจฉา) พี่เฮี้ยบไค) ถัดไป ก็พี่โบ และคณะ
กองหลัง ไล่จากติดประตูเช่นกัน ครูจุ่ม กาแฟ และพี่สิน
ตัวสำรอง 3 คนสุดท้าย (กีฬาอะไรฟะเนี้ย) พี่แฮ็คท์ (วอนบิน) ,พี่บอย ,น้องแอ็คท์ ^w^

ที่นั่งมีหมอนเล็กๆ กำลังเหมาะ ทุกที่นั่ง (นี้กะบิ้วให้นอนตั้งแต่ให้นั่งเลยชิมิ) นั่งจ่อกะพี่บอยตั้งแต่รถออก แม้จะรู้สึกแก่ๆกันนิดหน่อย คุยกันแต่เรื่องอดีต เกมส์ เอ่ย คอมในอดีตเอ่ย ฯลฯ แต่ก็สนุกสนานตามประสาเด็ก(ในอดีต)ผู้ชายคุยกันอย่างออกรส เพราะดูเหมือนจะ(ทัน)ผ่านอะไรๆที่พี่เขาผ่านมาด้วย (เด็กยุค 80 ก็งี้แหละ คาบเกียบ 70 กะ 90 คุยกันรู้เรื่อง) ทางฝั่งพี่แฮ็คท์ มีการขอถุง(จะใส่อะไรกลับบ้านเหรอพี่) ท่าทางจะมีอ้วก (Oh,God) แต่ก็ไม่มี (เหรอมีไม่รู้ หลังจากนั้นหลับตลอดทาง) มีการจอดพักตรงปั้ม เข้าห้องน้ำ ปล่อยของ และเติมเบียร์ ...(ทดแทนกันได้จริงๆ) ระหว่างที่รอคนอื่นเข้าห้องน้ำ อยู่นั้น พี่หงก็แนะนำกับทุกคนว่า นี้แอ็คท์ น้องคณะ อยู่ ภูเก็ต (นึกในใจ เอ๊ย .... ใคร พูดถึงใครหน่ะ,แต่จังหวะนั้น ประชากรเพียบ จะแก้ข่าวก็กลัวจะหักหน้าท่านพี่ต่อที่ประชุมชน ) อ๋อ ลืมบอก ระหว่างนั้นก็แวะไปเก็บพี่เฮี้ยบไคมาแล้ว แถวๆ สุทธิสาร อินทมระล่ะมั้ง(คุ้นๆ ถิ่นเก่านี้หน่า) การเดินทางก็เริ่มต่อไป มีกองหน้าบางคนเมา ถอยมาเล่นกองกลางบ้าง กลับขึ้นไปเล่นกองหน้าบ้างก็มี(ทำสกอร์)(แต่ยังไม่ถอยมาถึงตัวสำรอง) คืนนี้เรานอนกันในรถ ...โปรดติดตาม ตอนต่อไป